حتی در مراحل آغازین رشد هنر کودک، سبکی شخصی به چشم می خورد. مشاهدات گسترده ی« بوتونیر» در طیف بزرگی از کودکان این جنبه ی مهم را تایید می کند. به باور او: «تمام نقاشیهای یک کودک ویژگی روش شخصی او را به همراه دارند…. او در هر آنچه نقاشی کند: یک مرد، خانه، درخت، در همه ی آنها یکسان می ماند». برید حتی بر این باور بود که در مرحله ی خط خطی نیز میتوان سبک شخصی را مشاهده کرد.
با وجود یکسانی موضوع، محیط و سطح رشد، باز هم تعابیر شخصی کودکان در نقاشی متفاوت هستند. گرچه امکان دارد در نقاشی ها عناصر همسان زیادی به کار رود، در چنین ترکیببندی، تفاوت در انتخاب جزئیات دیده می شود.
ممکن است یک نقاشی به زحمت شکل انسان را نشان دهد، نقاشی دیگر واضحتر باشد و سومی کوچکترین جزئیات را نیز در خود داشته باشد.
بنابر مطالعات، هریس و بسیاری دیگر، هر کودک بنابر یک الگوی شخصی نقاشی می کند. اگر کودک آموزش مستقیم نبیند، شیوه شخصی خود در نقاشی را حفظ می کند.
منشاء این تنوع در سبک شخصی، از تفاوتهای سرشتی، مهارتی، و توجه و تاکید خاص سرچشمه می گیرد. ممکن است رنگها به ویژه در صورت ناشناخته بودن یا بی اعتنایی به آنها، شتابزده استفاده شوند یا با دقت و حتی مهارت خاص و آگاهی از ماهیت آنها به کار روند.
